Znalezionych wyników: 17

Land Rover LRX. Bardzo ciekawy, dynamiczny wygląd. Wnętrze też niczego sobie. LRX - ni to SUV, ni crossover. Można go porównać do BMW X6, gdyż jest to nietypowa sportowa terenówka. ma cos z Chrysler Pacifica

Kilka fotek, bo autor nie dał ich prawie wcale.

Świetny samochód! Już CCX jest poważnym konkurentem Bugatti Veyrona. Boję się pomyśleć ile to autko będzie ciągnąć - zwłaszcza jeżeli CCX poleci nawet 400 km/h. Zastanawia mnie tylko jedno - CCX miał problemy w zakrętach, jak mówili w Top Gear więc boję się że nie wystarczy nawet ten mały tylny spoiler który dodano po wyemitowaniu programu. Myślę że Koenigsegg CCXR będzie miał odmienną stylizację. Jeszcze potężniejszy silnik będzie potrzebował więcej wlotów powietrza. Wróżę też jakieś potężne skrzydło. Ogólnie auto będzie świetne, bo wątpię aby dało się zepsuć CCX. Najbardziej cieszy mnie też że zobaczymy go w Genewie - nie będzie trzeba długo czekać.

Bardzo fajny projekt zrealizowali, ale ma moc. Jezu... takie nie pozorne... pod maską sie muszą dziać straszne rzeczy
http://www.moto.wp.pl/kat...=1202494529.523

Laguna to samochód dla starszych ludzi z rodzinką. Mało pali, jest bezpieczna, wygodna, jak na takis amocgód to trzeba przyznać, że ma małe spalanie paliwa. Takie rodzinne kombi nie dla młodych :lol:

Fajny artykuł o Nano:

Masowa produkcja niektórych dóbr, sprawia, że możemy je sprzedawać i kupować coraz taniej. Do niedawna nowy komputer PC kosztował 1000 dolarów, a laptop 1500. Teraz, dzięki profesorowi Negroponte dzieci w biednych krajach mogą cieszyć się laptopem XO-1 za około 100 dolarów.

Jednak największą rewolucję dokonał Ratan Tata (na zdjęciu) szef indyjskiego mega koncernu Tata Motors. Tata Nano o którym mowa, nazywany jest też "People's Car" - czyli "samochód dla ludu", może powtórzyć sukces słynnego Garbusa. Volkswagen oznacza przecież dokładnie to samo.

Tata Motors, gigant motoryzacyjny z Indii coraz bardziej rozpycha się na światowych rynkach - ostatnio kupił Jaguara. Najnowszy projekt firmy to najtańszy samochód świata. Można go dostać za 2 500 USD czyli 6120 złotych.

Nano jest jednak znacznie przerasta swój niemiecki pierwowzór. Ma 1,6 m wysokości, czworo drzwi, mieści pięć (niewielkich) osób a jego tylną oś napędza silnik o pojemności 624cc osiągający prędkość maksymalną 70 km/h. Nowe autko pali 5 litrów benzyny na 100 kilometrów, w planach jest też wersja Diesel. Tata Nano spełnia europejskie normy emisji i bezpieczeństwa.

Czego Nano nie ma? Nie ma klimatyzacji, elektrycznie podnoszonych szyb, wspomagania kierownicy ani poduszki powietrznej.

W pierwszej partii zostanie wyprodukowanych 250 000 samochodzików, oczekiwany popyt to milion aut rocznie. Prawdopodobnie będzie jeszcze wiekszy, bo indyjski rynek motoryzacyjny gwałtownie rośnie.

Prezes firmy Ratan Tata na ceremonii prezentacji nowego samochodu mówił: "Obserwowałem rodziny jadące na skuterach - ojciec prowadził pojazd, przed nim stało dziecko, za nim siedziała matka z drugim dzieckiem na kolanach. Pomyślałem więc, czy nie można by zapewnić taniego, bezpiecznego i niezależnego od pogody środka transportu dla takich rodzin. Inżynierowie i projektanci Tata Motors dawali z siebie wszystko przez cztery lata aby zrealizować ten cel".

Samochód na razie jest dostępny tylko w Indiach, jednak w planach jest jego eksport. Krytycy obawiają się, że tak tani samochód będzie miał katastrofalny wpływ na środowisko naturalne i doszczętnie zakorkuje tłoczne indyjskie miasta. Nikt nie ma jednak wątpliwości, że ten samochodzik to kamień milowy indyjskiej motoryzacji.

12 maja, godz. 14.10. Tor testowy ADAC, 70 km od Berlina. Całkowite zachmurzenie nieba, pełne rozchmurzenie mojej twarzy. Czeka mnie jazda najszybszym Maybachem w historii firmy, o którym wielu chciałoby powiedzieć "MYbach". Biorąc pod uwagę miesiąc prezentacji, z pewnością to Maj-bach.

- Cześć - niezbyt wylewnie wita mnie Klaus Ludwig. Jeździć z nim po torze to tak jak grać koncert z Markiem Knopflerem. Trzeba mieć niewąski talent, by zostać najlepszym kierowcą w historii DTM (Niemieckich Mistrzostw Samochodów Turystycznych) i trzy razy wygrać w Le Mans. Człowiek z Maybacha ciasno opina mnie szelkowymi wyczynowymi pasami. Tuż przede mną 12-cylindrowy silnik wydaje ostre, bulgoczące dźwięki. Jakby coś się tam gotowało. I rzeczywiści - 700 KM gotuje się do zmasowanego 80-sekundowego ataku na kilka kilometrów toru.

Maybach+Fulda=Exelero

Takie godziny ciągną się jak Wielki Mur Chiński. Niewątpliwie ludzie z Maybacha i Fuldy uczyli się sztuki suspensu od Hitchcocka. Od godziny umiejętnie podgrzewają atmosferę oczekiwania na nowy prototyp. Model, o którym wiadomo tylko tyle, że jest wspólnym dziełem DaimlerChryslera i firmy oponiarskiej Fulda. Rzadko zdarza się prezentacja tak tajemniczego samochodu.

Nagle w rogu wielkiej sceny pojawia się dym. Po chwili przecinają go światła. Ostre, ksenonowe. Po następnej przy wtórze pompatycznej muzyki wjeżdża bohater wieczoru - Maybach Exelero. Nic nie jest w nim połowiczne ani na pół gwizdka.

Nie widzę tylko nadlatującego Batmana - samochód na pewno by mu się spodobał. Potężny, groźny, efektowny. Wielki grill szczerzy się chromem. Maska jest na tyle okazała, że gdyby była bardziej płaska, nadawałaby się na stół pingpongowy. Dolny wspornik bocznego lusterka jest dwa razy dłuższy od męskiej dłoni. Tylna szyba ma rozmiary okna szklarniowego.

Odrębną historia to opony - Fulda Carata Exelero o rozmiarze 315/25 ZR 23. Przypominają gumowe tuleje o zaokrąglonych końcach.

Czy linia samochodu nie jest... groteskowa? - To przecież prototyp, a te mają taki charakter - tłumaczy mi prof. Harald Leschke, jeden z głównych stylistów DaimlerChryslera.

Po chwili udaje mi się przecisnąć przez tłum dziennikarzy wprost do wnętrza auta. Drzwi mają grubość płyt pancernych. Podobnie jest z szerokim progiem, który dla niewprawionych we wsiadaniu do supersamochodów może być jedyną przeszkodą. Bo w porównaniu z Ferrari Enzo czy Koenigsegg CC 8S zajmowanie miejsca w Exelero jest nieskomplikowane. Żadnego niskiego siedzenia, żadnej ciasnoty. Wnętrze jest tak przestronne, jak może być tylko w Maybachu. Dwa obszerne fotele rozdziela tunel na tyle szeroki, że dałoby się zamiast niego zamontować trzecie siedzenie. Pod stopami w miejscu puszystych dywaników limuzyny surowy perforowany metal wyczynowca. Jak okiem sięgnąć - skóra i włókna węglowe.

Maybach zadbał, by każda z jego limuzyn 57/62 była niepowtarzalna - w sumie istnieją aż 2 mln jej odmian. Jednak naprawdę wyjątkowy jest tylko Exelero. Dlaczego? - To unikat - chwali się Stefan Diehl, rzecznik Maybacha - I nikomu go nie sprzedamy - dodaje.

Ile to mogło kosztować? Firma nie podaje. Przyjmuje się jednak, że zbudowanie prototypu to co najmniej milion dolarów. A Exelero to nie gliniany model, z płaskorzeźbą silnika. On jeździ. I to jak...

Jazda z mistrzem

Gdybym przyszedł kilka minut później, popisy Ludwiga w Exelero mógłbym oglądać tylko z zewnątrz. W harmonogramie jazd wolne są jeszcze tylko trzy miejsca. Spokojnie czekam na swoją kolej. Dźwięk silnika jest tak donośny, że bez problemu słychać go nawet z kilometra. Coś jak mini-F1.

Motor to jednak maksi-Merc. Standardowy, 12-cylindrowy silnik Maybacha rozwiercono do 5,9 litra pojemności. Popracowano nad biturbo. Efekt? 700 KM. Jednak 2660 kg daje o sobie znać - do setki Exelero potrzebuje aż 4,4 s. Aż? Lekkiemu Koenigseggowi CCR wystarczy o 1,2 s mniej.

Pierwsze kilkanaście metrów pokazuje mi, że suche dane i praktyka to dwie różne rzeczy. Ludwig rusza z miejsca z fasonem szofera królewskiej limuzyny. Dostojność pryska jednak szybko, gdy mistrz DTM zaczyna zabawę z wirażami. Płynące z pokładowego audio dźwięki "Don't Phunk With My Heart" zespołu Black Eyed Peas natychmiast ustępują ogłuszającemu rykowi silnika. Pierwszy raz w życiu zwyczajnie brakuje mi tchu. A przecież tylko siedzę. Przeciążenia na zakrętach są takie, jakbym siedział w lotniczej wirówce. Ach, jaka szkoda, że nad drzwiami nie ma rączki. Łapię się więc za fotel, tunel, co się da.

Każdy zakręt wygląda, jakby był ostatni w moim życiu. Ufam jednak Ludwigowi - inaczej by mnie tu nie było. Niemiec prowadzi bardzo pewnie. I jakoś trudno mi uwierzyć, ze to jest jego szczyt możliwości.

Seria zakrętów kończy się, podobnie jak przeciążenia. Kątem oka widzę, jak Ludwig zmienia bieg. Gdybym akurat mrugnął powieką, mógłbym nie zauważyć.

Ostatnia prosta. Na oko kilkaset metrów. Wymarzone miejsce do pokazania, co potrafi samochód. Ku mojemu rozczarowaniu Ludwig jedzie powoli, wręcz snuje się. Wystawia nawet rękę przez okno. Coś jak zimny łokieć.

Ostatni zakręt. Ostatnie metry w Exelero. Nie powiem, gdyby nadwozie było nieco bardziej wysmakowane, mógłby być to nawet MYbach.

Kilka zdjęć Vauxhalla:

Muskularna limuzyna otrzymała sześciolitrowy silnik V8. 417 KM oraz 550 Nm bezlitośnie obchodzą się z tylnymi oponami, przy okazji pozwalając na zabawę kontrolowanymi poślizgami. Przyśpieszenie od 0 do 100 km/h zajmuje mniej niż 5 sekund...

Okrpne. Chyba, ze dla fanów aut z lat 20. Czy polacy nie mogliby wymyślić czegoś ambitniejszego, a nie wzorowac się na starych autach? Gdzie znajdą nabywców na to i ilu? Jak nawet z wyglądu nie prezentuje się od tych straych zabytków sporzed 90 lat.

Kolejne świetne audi. Można tylko pogratulowac tej firmie, bo ich auta są po prostu świetne. Wygląd jest świetny, a gdy czytam, o osiagach, mocy, silniku to mnie poraża. Z tego, co pisze to jest sztywny. Więc niestety z takim autkiem to tylko na niemieckie drogi lub autostrady. A zresztą po co o tym myslę i tak nigdy nie będę miał takiego cacka.

Jak tak patrze to mogę tylko powiedzieć, że mógł zostac uznany za najlepszy ze względu na jego zalety "wewnętrzne". Może i ma wiele fajnych bajerów, jest elegancki, wygodny, bezpieczny, ale z zewnątrz wygląda według mnie szkaradnie. Nic pięknego, a na pewno nic, co mogłoby dac mu tytuł samochodu 2007 roku. Na pewno lepsze już było audi tt

Z tego, co widze to taki typowy amerykański wóz. Może nie taki typowy, ale z przodu ma kształy iście amerkanskie. Dla mnie nic porażającego. Kolejny samochód, który miał być nowoczeny, miał wyglądac, jak z przyszłości, ale taki nie jest.

O, coś nowego. Audi zaczyna bardziej stawiać na sportowe autka, a nie na "limuzyny"? Taki wygląd pokazuje, że audi zaczyna ostrą walkę o wszystkich kierowców. Połączenie wygody, nowoczesności i wspaniałych osiągów to dopiero coś.

Kształt według mnie świetny. Tylko, jak on się ładuje te 6,5 godzin to nie wyjdzie to drożej niż nalanie benzyny i nic nie trzeba ładować? Dziwny sposób na ekologie, bo co to jest 40 mil, po których trzeba ładowac auto.
Jeśli chodzi o wygląd to auto super, ale ta ekologia jest śmieszna...

I pewnie baaardzo duzo pali. Alk tak to musze przyznać, że designerzy bardzo się postarali. Mimo, że widać te wojskowe wstawki to samochód wygląda na bardzo nowoczesny. Będzie to bardzo bezpieczne auto, zresztą tak, jak każdy hummer. Zupełnie cos innego i inny design hummerów. Brawo :)